نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• رحمان امیری ¹
• نعمت الله بهبودیان ²

¹ آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

² کارشناسی ارشد، گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

چکیده

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی سه پروتکل گرم‌کردن ایستا، پویا و برنامه پیشگیری از آسیب بر نیروی عکس‌العمل زمین و عملکرد مرتبط با آسیب لیگامان صلیبی قدامی (ACL) در مردان ورزشکار 18 تا 25 سال بود. در این مطالعه 36 ورزشکار مرد به‌صورت تصادفی در سه گروه گرم‌کردن ایستا، گرم‌کردن پویا و برنامه پیشگیری از آسیب (هر گروه 12 نفر) قرار گرفتند. برای ارزیابی عملکرد و نیروی عکس‌العمل زمین به‌ترتیب از آزمون لی‌لی سه‌گانه و صفحه نیروی AMTI استفاده شد. پس از انجام پیش‌آزمون، شرکت‌کنندگان پروتکل‌های مربوطه را به مدت 10 تا 15 دقیقه اجرا کردند و سپس پس‌آزمون انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس، آزمون تعقیبی بونفرونی و آزمون t وابسته در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج آزمون کوواریانس نشان داد که بین گروه های گرم کردن ایستا، گرم کردن پویا و برنامه پیشگیری از آسیب در متغیرهای لی لی سه گانه و نیروی عکس العمل زمین اختلاف معنی داری وجود دارد (001/0P=). نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که بین گروه های گرم کردن ایستا با گرم کردن پویا، گرم کردن ایستا با برنامه پیشگیری از آسیب و گرم کردن پویا با برنامه پیشگیری از آسیب در متغیرهای لی لی سه گانه و نیروی عکس العمل زمین اختلاف معنی داری وجود دارد (001/0P=). نتایج آزمون t وابسته نشان داد که تغییرات متغیر لی لی سه گانه در گروه گرم کردن پویا معنی دار نبود (79/0P=). اما تغییرات سایر متغیرها در گروه ها معنی دار بود (001/0P=).
با توجه به نتایج، از بین پروتکل‌های گرم کردن، برنامة پیشگیری از آسیب بیشترین و گرم کردن ایستا کمترین اثر مثبت و گرم کردن پویا اثری تقریباً بینابین را نشان دادند. همچنین با توجه به اثر مثبت برنامة پیشگیری از آسیب بر روی عملکرد افراد می‌توان به داشتن تمرینات پلایومتریک و تعادلی این برنامه اشاره کرد.

کلیدواژه‌ها

• گرم‌کردن ایستا
• گرم‌کردن پویا
• برنامه پیشگیری از آسیب
• شاخص‌های کینتیکی
• لی‌لی سه‌گانه
• فرود تک‌پا
• لیگامان صلیبی قدامی