نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• نرگس راستین
• محمدتقی امیری خراسانی
• محمدرضا امیرسیف الدینی

بخش آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

مقدمه: هدف این پژوهش، تأثیر سه روش گرم­کردن PAPE، پویا و عمومی بر سرعت­زاویه­ای مفاصل­اندام­­تحتانی و سرعت­توپ در حین شوت­روی­پای  بازیکنان­ فوتسال دختر می­باشد.
روش پژوهش: 18 بازیکن دختر فوتسال شهر کرمان با میانگین­سنی (2/0 ± 21) به‌صورت داوطلب از بین 240 بازیکن به عنوان نمونه­آماری انتخاب شدند. سرعت زاویه­ای مفاصل ران، زانو، مچ­پا و سرعت­توپ در لحظه­ی حرکت رو­به­جلوی پا­ی ضربه اندازه­گیری شد. برای مقایسه­ی داده­ها از آزمون آنالیز­واریانس یک­طرفه با اندازه­گیری­مکرر و جهت مقایسه­ی تفاوت­های بین­گروهی ، آزمون­تعقیبی­بونفرونی استفاده شد(05/0>p).
یافته‌ها: یافته­های پژوهش حاضر نشان­ داد که سرعت­توپ و سرعت­زاویه­ای مفصل( ران، زانو و مچ پا) در گروه گرم­کردن PAPE  به ترتیب از دو گروه­ پویا  و عمومی بیشتر می­باشد و کمترین سرعت­زاویه­ای مربوط به گروه عمومی می­باشد؛ همچنین تفاوت­های بین­گروهی گویای این است که بین سرعت­زاویه­ای مفصل(ران، زانو و مچ پا) در سه گروه(PAPE ،پویا وعمومی)، سطح معناداری بین روش پویا با عمومی، روش PAPE با عمومی و عدم اختلاف معناداری بین گروه پویا وPAPE حاصل شد. و همچنین متغیر دیگر تحقیق، سرعت­توپ در بین گروه PAPE با پویا اختلاف چشمگیری مشاهده نشد ولی بین گروه پویا با عمومی و روش PAPE با عمومی تفاوت معنی­داری وجود داشت.
نتیجه‌گیری: پیشنهاد می­شود از دو روش­گرم­کردن (PAPE و پویا) نسبت به روش عمومی بیشتر استفاده شود، چون باعث افزایش سرعت زاویه­ای مفاصل و سرعت­توپ می­شود.

کلیدواژه‌ها

• اندام تحتانی
• فوتسال
• شوت زدن
• گرم کردن
• PAPE