نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه بیومکانیک ورزشی، بخش آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان،ایران
2 استادیار گروه بیومکانیک ورزشی، بخش آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان،ایران
3 دانشجو بیومکانیک ورزشی ، گروه بیومکانیک ورزشی، بخش آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
چکیده
مقدمه: لرزش دست، حرکت غیرارادی و نوسانی اندامها است که میتواند بر دقت تیراندازی تأثیر بگذارد. هدف این پژوهش بررسی رابطه ویژگیهای طیفی لرزش دست در وضعیت استراحت با عملکرد تیراندازی در کمانداران ریکرو بود.
روش پژوهش: این مطالعه نیمهتجربی بر روی ۱۲ کماندار ریکرو (زن و مرد، ۱۸ سال و بالاتر) انجام شد. لرزش دست در وضعیت استراحت با قرارگیری دستها به صورت آویزان روی دسته صندلی و نصب مارکرهای بازتابنده روی پشت دستها در ناحیه دیستال متاکارپ سوم اندازهگیری شد. آزمون عملکردی با یک مسابقه شبیهسازی شده شامل شلیک ۶۰ تیر در فاصله ۱۸ متری اجرا شد و میانگین دقت تیراندازی بررسی گردید. دادههای ثبتشده برای تحلیلهای طیفی شامل شاخصهای فرکانسی (PeakFreq, MedianPF) و دامنهای (RMS ,Total Power, PercentAroundPeak) مورد پردازش قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج نشان داد شاخصهای فرکانسی لرزش دست در وضعیت استراحت رابطه معناداری با دقت تیراندازی نداشتند (P>0.05). در مقابل، شاخصهای دامنهای لرزش در دست کمان گرایشی به همبستگی مثبت با دقت تیراندازی نشان دادند، بهطوری که بیشترین همبستگی مربوط به شاخص RMS بود (P=0.280 ،r=0.358 ). شاخصهای دامنهای در دست زه ارتباط معناداری با دقت نشان ندادند.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که لرزش دست در وضعیت استراحت شاخص پیشبینیکننده مستقیمی برای دقت تیراندازی کمانداران ریکرو نیست. با این حال، شاخصهای دامنهای لرزش در دست کمان گرایشی به ارتباط مثبت با دقت تیراندازی نشان دادند که ممکن است بازتابی از برخی ویژگیهای کنترل عصبی–عضلانی مرتبط با پایداری ایزومتریک و کنترل حرکتی باشند.
کلیدواژهها