نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• محمدحسین نوری ¹
• صادق نژادباقری ²
• علیرضا قلی نژاد ²

¹ دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

² دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان، ایران

چکیده

هدف: هدف از این پژوهش، تجزیه و تحلیل شاخص‌های کینماتیکی عملکرد سرعت، چابکی و پرش افقی پس از اعمال پروتکل‌های کششی مختلف در بازیکنان فوتبال بود. روش‌شناسی: بیست و هشت بازیکن فوتبال دانشجوی مرد (با میانگین سنی ۲۱ ± ۰.۴ سال) در این مطالعه شرکت کردند. سه پروتکل اجرا شد که هر کدام پس از ۵ دقیقه دویدن عمومی برای گرم‌کردن انجام می‌شدند: ۱) کشش بالستیک به دنبال کشش ایستا (BS-SS)؛ ۲) کشش ایستا به دنبال کشش بالستیک (SS-BS)؛ ۳) ۱۰ دقیقه تمرینات پاس فوتبال بدون هیچ‌گونه کششی (SPD). متغیرهای وابسته شامل مسافت پرش افقی، زمان آزمون چابکی و زمان دو سرعت ۳۰ متر بود. علاوه براین، سرعت، شتاب و فراوانی گام‌ها نیز تحلیل شدند. این پژوهش بر شاخص‌های کلیدی کینماتیکی عملکردی مانند زمان، سرعت، شتاب و فرکانس گام تمرکز دارد و تحلیل زوایای مفصلی و سیکل گام در آن مدنظر نبوده است. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در آزمون پرش افقی، پروتکل SS-BS به طور معناداری منجر به مسافت بیشتری (096/0±247/2 متر) در مقایسه با پروتکل‌های BS-SS و SPD شد (p<0/01). به طور مشابه، در آزمون دو سرعت ۳۰ متر، پروتکل SS-BS زمان‌های به طور معناداری سریع‌تری (247/0±544/3 ثانیه) را نسبت به دو پروتکل دیگر به ثبت رساند. در مقابل، در آزمون چابکی، پروتکل SPD در زمانی به طور معناداری کوتاه‌تری نسبت به پروتکل‌های SS-BS و BS-SS تکمیل شد (p<0/01).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه و تحقیقات پیشین، پیشنهاد می‌شود که برای ورزشکاران مرد دانشگاهی در رشته فوتبال، انجام کشش ایستا پس از کشش بالستیک (SS-BS) و پس از دویدن با شدت متوسط، یک روش آمادگی مؤثر برای فعالیت‌های با شدت بالا است.

کلیدواژه‌ها

• کشش بالستیک
• کشش ایستا
• عملکرد کینماتیکی